სტეფანწმინდა, რომელსაც ყველა ისევ ყაზბეგს ეძახის, საქართველოს სამხედრო გზის ბოლოშია, თბილისიდან დაახლოებით 155 კილომეტრზე. აქ მიწოდება მოთხოვნით ხდება.
სტუმრების უმეტესობა მანქანას თბილისში იღებს და თავად ადის: სამი საათი, ერთი უღელტეხილი და ქვეყნის საუკეთესო გზა. გუდაური გზაშია, ამიტომ იქ გაჩერება დროს არ ჭამს.
საჭიროების შემთხვევაში მანქანას პირდაპირ სტეფანწმინდაში მოგიყვანთ. აქედან თბილისში დაბრუნება ჩვეულებრივია.
აქ ყველას გერგეტის სამების ტაძრამდე ასვლა უნდა. ის გზა ციცაბო და მძიმეა მანქანისთვის, და სტანდარტული ხელშეკრულება მას არ ფარავს. ფეხით ავიდეთ ან ადგილობრივი 4×4 გამოიძახეთ — ისინი ზუსტად ამისთვის არიან.
ჯობს ეს წინასწარ გითხრათ. იგივე ეხება შორეულ უღელტეხილებს — ჟურნალში გვაქვს სტატია იმის შესახებ, რომელი მარშრუტია თავად სავალი და რომელი — ადგილობრივი მძღოლით.
ყაზბეგი მაღალია და ამინდი პროგნოზზე სწრაფად იცვლება. სამხედრო გზა ზამთრის უმეტეს ნაწილში ღიაა, მაგრამ ქარიშხლისას იკეტება. საბურავების წესი აქაც იგივეა, რაც გუდაურში.
ზაფხული მარტივი სეზონია: ასფალტი ბოლომდე და დარიალის ხეობა ქალაქის ჩრდილოეთით.
არა — ის გზა სტანდარტულ ხელშეკრულებას არ ფარავს და მძიმეა მანქანისთვის. ავიდეთ ფეხით ან ადგილობრივი 4×4-ით.
დაახლოებით სამი საათი, 155 კილომეტრი, ბოლომდე ასფალტი. პირველად დღისით იმგზავრეთ.
ჩვეულებრივ დიახ, მაგრამ ქარიშხლისას იკეტება. ყოველ მიწოდებამდე ვამოწმებთ.
თავად სტეფანწმინდისთვის არა. მის იქით — წინასწარ გვკითხეთ.
დიახ, მოთხოვნით. გვითხარით თარიღები და სად ჩერდებით.